Audio na targach wskazuje od lat najnowsze trendy dla odtwarzania muzyki w domu

Na początku roku 2025 zaprezentowano nowy format dla zapsu i odtwarzania dźwięku. Jest o tym wpis pt 2025 i Consumer Electronics Show to historyczna inauguracja Eclipsa Audio. Wikipedia podaje na temat CES, że to największe na świecie targi elektroniki oraz nowych technologii, odbywające się corocznie w styczniu w Las Vegas w Nevadzie, sponsorowane przez Consumer Electronics Association. Na pokazie prezentowane są nowe produkty, prototypy oraz nowości technologiczne. Dodatkowo można się z tej notki dowiedzieć, że pierwszy CES odbył się w czerwcu 1967 roku w Nowym Jorku. Od 1978 do 1994 roku, CES odbywał się dwa razy w roku: raz w styczniu w Las Vegas pod nazwą Winter Consumer Electronics Show oraz w czerwcu w Chicago jako Summer Consumer Electronics Show.  

Jednocześnie Wikipedia podaje, że w 2023 roku liczba odwiedzających Viva Tech przewyższy liczbę odwiedzających targi CES, które co roku odbywają się w Las Vegas, w dziedzinie nowych technologii. Ta notka rozpoczyna się: Viva Technology, czyli VivaTech, to coroczne spotkanie poświęcone innowacjom technologicznym i startupom założone w 2016 roku. Odbywa się corocznie w Paris Expo Porte de Versailles w Paryżu we Francji i jest organizowane przez grupy Les Échos i Publicis. Trzy dni VivaTech skierowane są wyłącznie do start-upów, inwestorów, menedżerów, studentów i pracowników naukowych. Czwartego dnia wydarzenie otwiera się dla szerokiej publiczności. Natomiast w angielskojęzycznej notce jest o 2024 roku: attracted more than 165,000 visitors, from 160+ nationalities.

Paris Expo Porte de Versailles powstało w 1923 roku, a jego powierzchnia wystawowa wynosi 212 545 m. W obiekcie znajduje się 8 pawilonów, 2 audytoria oraz 32 sale konferencyjne. Kiedyś organizowano tam targi pod nazwą Festival du son, czyli festiwal dżwieku, gdzie Polska wystawiała się już w latach 70 ubiegłego wieku. Zaprezentowano tam np polską ofertę kwadrofoniczną. Szeroko wspomnina o niej doc. dr inż. Maciej Tułodziecki w tekście pt Unitra sny o Kwadrofonii. Napisał m. in.: w owych latach wiązano wielkie nadzieje z kwadrofonią i została ona w informatorze potraktowana w sposób bardzo poważny.

Chodzi jemu o wydaną w 1976 roku publikację pt Unitra - informacje o stereofonii i kwadrofonii. Domowe urządzenia stereo i kwadro 1975/1976/1977. Ma o niej bardzo pozytywną opinię: około trzydziestu pierwszych stron informatora zawiera podstawowe informacje na temat techniki Hi Fi ogólnie rzecz ujmując. Zostały one napisane przez Fachowca przez duże F w przystępny sposób przy jednocześnie nieznanym już dziś poziomie kultury technicznej w tym także, a może przede wszystkim kultury języka. Jest to coś czego bardzo dziś brakuje, bowiem znaczna część dzisiejszych czytelników słabo przyswaja sens fizyczny podawanych parametrów, a tu proszę bardzo wszystko jest podane na miejscu.  

Na targach Festival du son zaprezentowano np kwardofoniczny magnetofon szpulowy Unitra M 2406QD. Była to bardzo istotna prezentacja, bo w PRL produkcja takiego urządzenie była mało realna bez zleceń eksportowch. Jednak szanse na zagraniczną sprzedaż magnetofonów z markę Unitra były znikome. Pozostawała oferta produkcji tego matnetofonu dla znanej na zachodzie marki, co było powszechnym zjawiskiem w tymtych czasach. W przypadku tego magnetofonu sprawa była szczególna, bo powstał na bazie licencji niemieckiego Grundinga z produkcją w warszawskich zakładach im Kasprzka. Warto więc przy tej okazji wspomnieć historię RB3200, o którym Wikipedia podaje: jeden z najpopularniejszych radiomagnetofonów produkowanych w Polsce. Po odebraniu licencji Grundinga w 1983 roku produkcja trwała tylko kilka miesięcy, bo nie zyskał uznania wśród użytkowników, a powodem była jakość nowej oferty.

  

Inny przykład z informacją: to prototypowa wieża, skonstruowana na targi w Paryżu w 1980r. Zestaw ten nigdy nie był produkowany seryjnie, zbudowano jedynie kilka sztuk. W jej temacie można także przeczytać: Radmor 52 to jedna z najbardziej tajemniczych konstrukcji i dalej, że skonstruowany w 1981 roku a wywodził się od wieży Radmor 5200. Również do tego jest, że na podstawie wieży 52 stworzono serię 5400. Wyprodukowano prawdopodobnie ok. 50 takich zestawów, które trafiły do pracowników Z.R. Radmor. Te perypetie w PRL najlepiej świadczą, że targi to ważne miejsce dla spotkań branży audio.

Na temat Fesival du son, czyli festiwalu dźwięku można w archiwach Le Monde znaleźć tekst Maurice Arvonny z 6 marca 1979, gdzie informuje, że pierwszy odbył się 20 lat wcześniej w Pałacu Orsay. Autor podkreśla, że: zapoczątkowało to promocję wysokiej jakości dźwięku, która nieprzerwanie trwa już dwie dekady. Zwraca również uwagę, że: W tamtych czasach, gdy gramofony były już bardzo powszechne, kompletne systemy były rzadkością: połączenie gramofonu, przedwzmacniacza, wzmacniacza i głośnika wymagało pewnej pomysłowości; z powodu braku standardowych wtyczek i gniazd, lutowanie było często konieczne. Entuzjaści hi-fi tworzyli zgraną grupę. Stereofonia wciąż pozostawała marzeniem inżynierów. W zacytowanej części tekstu chodzi, że stereofonia była jeszcze marzeniem pod koniec lat 50 ubiegłego wieku, a podłączanie sprzętu nie było proste i zrodziła się przez to odrębna społeczność z praktycznym podejściem do tematu ich zainteresowania. 

W Warszawie już w latach 60 można było kupić w sklepie ZURiT na ulicy Nowy Świat 68 przy skrzyżowaniu ze Świetokrzyską lampowy radioodbiornik Turandot z dwoma wbudowanymi głośnikami i wejściem gramofonowym. Odbierał transmisje radiowe FM na falach UKF i powstał prawdopodobnie z myślą o stereofonii. Miał również oddzielne regulacje dla ustawienia poziomu wysokich i niskich tonów. Wzmacniacz był z lampami ECC 83 i EL 84, które nadal świętnie się sprawują w nowoczesnych ofertach. Słuchanie z nim muzyki w domu było znacznie przyjemniejsze niż z popularnym wówczas meblem gramofonowym, który miał wygietą pokrywę drewnianą do zasuwania. Mające nowoczesny design radio z oferty Zakładów im. Kasprzaka mogło powstać na warunkach licencyjnych niemieckiej marki Normende, o której Wikipedia podaje, że: był to producent elektroniki użytkowej i sprzętu hi-fi w obu republikach niemieckich. Ambicje mogły obejmować również Polskę i podpowiedzią z tym jest, że Normende Turandot z 1960 roku przypomina 5 lat młodszą ofertę ZRK3231 Capella. 

Położony w centrum Warszawy ZURiT był chyba w PRL wyjątkowy, bo można było w nim posłuchać, co się chce kupić, a nie korzystać z okazji, że jakiś towar jest akurat dostępny. Powodem takiej przyjaznej obsługi mogło być, że tuż za rogiem było wejście do ważnej insytucji państwowej, silnie powiązanej z elektroniką. Mógł więc służyć, jako poręczna ekspozycja dla zagranicznych gości, z którymi negocjowano np jakieś umowy licencyjne, ale także jako punkt prywatnego zaopatrzenia dla urzędników resortowych, którzy przyjechali na delagację do stolicy. Innymi słowy pełnił najprawdopodobniej w socjalistycznej rzeczywistości funkcję stałej ekspozycji branżowej.

Zupełnie inny potencjał mają teraz w Warszawie targi Audio Video Show na Stadionie Narodowym, ale nadal podtrzymywana jest tradycja początków tej imprezy z ekspozycjami w hotelach. Odsłuch w pokoju hotelowym jest z pewnością bardziej korzystny dla zaprezentowania wysokiej klasy sprzętu audio, ale nie brakuje przecież od tego w Polsce specjalistycznych salonów. Zmienia się w związku z tym rola targów. Torować będą drogę dla sprzedaży zdalnej. Mają wskazywać najnowsze trendy i Warszawa może się stać ważnym miejscem do tego dla użytkowników nie tylko z Polski. Polscy branżowcy dostają okazję, by poznać atuty konkurencji i poprawić własną atrakcyjność, co jest oczywiście korzystne dla ich klientów. Brakuje tylko właściwego zaplecza dla tematu rozwoju technologicznego i produkcji, czyli tego co stało się najistotniejsze na paryskiej imprezie.

Benjamin's Psychoacoustic Lab testuje oraz wdraża na bieżąco możliwości optymalnego odtwarzania muzyki z nowymi rozwiązaniami technologicznymi, a w szczególności z wykorzystaniem potencjału obliczeniowego i otwartej struktury PC. 

 
 Wieleojęzyczny profil PC4uMusic na Facebook>>>